Γράφει ο Αθανάσιος Κωστούλας
Ο παιδικός καρκίνος εκτός των άλλων είναι και εξαιρετικά αγχωτικός για τον ασθενή και για όλη την οικογένεια. Το άγχος ξεκινά τη στιγμή της διάγνωσης, όταν οι οικογένειες καλούνται να αντιμετωπίζουν το τεράστιο βάρος της κατανόησης της ασθένειας, των ιατρικών όρων και το τραγικότερο όλων να αντιμετωπίσουν την πιθανότητα θανάτου του παιδιού σε νεαρή ηλικία.
Η οικογενειακή ζωή διαταράσσεται καθώς οι οικογένειες αγωνίζονται με ένα «νέο φυσιολογικό» που συνίσταται σε συχνές επισκέψεις στο νοσοκομείο ή με την μακροχρόνια παραμονή τους σε αυτό. Στην συντριπτική πλειοψηφία έρχονται αντιμέτωποι με οικονομική κρίση λόγο των έκτακτων εξόδων και η αναγκαστική απομάκρυνση των γονιών από την εργασία τους. Δυστυχώς όλα αυτά σε ένα περιβάλλον με αμφισβητήσιμο μέλλον.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο παιδικός καρκίνος επηρεάζει σοβαρά και την ψυχική κατάσταση του ίδιου του παιδιού αλλά και της οικογένειάς του. Με τα δεδομένα αυτά η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και βοήθειας στα παιδιά και στις οικογένειές τους ώστε να αντιμετωπίσουν αυτές τις αγχωτικές εμπειρίες θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και μετά το τέλος της. Αυτό θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της ασθένειας και της ψυχοκοινωνικής τους αποκατάστασης που είναι το ίδιο σοβαρή υπόθεση για όλους, φυσικά και για την ίδια την κοινωνία.
Οι ειδικοί ψυχικής υγείας είναι εκπαιδευμένοι να ανταπεξέλθουν στο δύσκολο αυτό καθήκον ώστε να στηρίξουν με το καλύτερο δυνατό τρόπο τα παιδιά με καρκίνο και τις οικογένειές τους. Άλλωστε για αυτό η εργασία τους θεωρείται λειτούργημα!!!
Όλοι μαζί λοιπόν στην μάχη της αντιμετώπισης του παιδικού καρκίνου μέχρι την τελική νίκη που είναι η εξάλειψή του!!!