1. Όταν φέρονται υπερπροστατευτικά σε αυτά.

2. Όταν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στα παιδιά τους.

3. Όταν συγκρίνουν τις επιδόσεις ή τις ικανότητες των παιδιών τους.

4. Όταν καταπιέζουν τα παιδιά τους να πετύχουν πράγματα πέρα από τις ικανότητές τους.

5. Όταν δεν τα ανταμείβουν ή δεν τα ενθαρρύνουν.

6. Όταν δεν τους επιτρέπουν να φέρονται σαν παιδιά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν πως τα παιδιά είναι παιδιά και όχι ενήλικες.

7. Όταν παραμελούν τις ανάγκες των παιδιών τους, είτε για πνευματικές ανάγκες πρόκειται είτε για κοινωνικές είτε για διανοητικές είτε για φυσικές.

8. Όταν ταλαιπωρούν τα παιδιά τους.

9. Όταν τα πληγώνουν με σκληρά λόγια.

10. Όταν τα τιμωρούν σκληρά και η τιμωρία είναι δυσανάλογα αυστηρή για το σφάλμα τους